ADI GÜL'DÜ!
Adı Gül'dü
Gülleri severdi en çok
Güldü mü güller açardı gül yüzünde
Güllerle bölüşürdü yalnızlığını
Hep gül beklerdi sevdiğinden
Bir de "gül mevsimini" takvimlerden
Bir gül kokusuna
Bir de "gül reçeline" dayanamazdı
Hep güller kurutmuştu
Hayatının en hazin sayfalarında
Hep gülerek büyütmüştü sevdasını
Ve her sabah
Bir gül gibi bırakırdı tebessümünü sofraya
Tıpkı sımsıcak bir ekmek gibi
Ahşap bir evin avlusunda
Mis kokulu gülleri derlerdi
Ve bütün sırlarını sadece güllere söylerdi
Ne zaman bir haksızlık görse
Kanayan bir gül gibi
Ahh bu dünyada
Gülü gülle tartsalar derdi
Ne okur ne yazardı
Ağlasa gülleri sular
Gülse gülleri okşardı
Ama ne zaman içli bir şarkı duysa
Güllere bakar uzun uzun dalardı
İşte öyle bir çiçekti
Şiirimin ucunda gülden bir kalemdi
İşte o kadın
Benim annemdi.
Bir bilseniz
Ne güller yeşertti hayatın dikenlerinden
Dökerek gözyaşını
Ve şimdi
O güller süslüyor onun mezar taşını
the_secret_@live.com
''Sigara yasağı başlamadan,açık havada sigara içtiğimiz için bizleri idareye şikayet eden kıymetli Antepli arkadaşımız Nurullah'a ithaf olunmuştur.
Şair, Antep Destanında'Antepliler yiğit olur…''demiş.Biz de öyle bilirdik……..
Elin durmaz,dilin durmaz
Sen ne biçim Anteplisin
Çok konuşur hiç yorulmaz
Sen ne biçim Anteplisin
Asiye'den fırça yedin
Öğrenciye sezdirmedin
Rengin attı bildirmedin
Sen ne biçim Anteplisin
Sesin çıkmaz ona buna
Senin derdin garibanla
Çok uğraşma sigaramla
Sen ne biçim Anteplisin
Yaptığın iş dinimde yok
Örfümde yok,töremde yok
Dört kitabın dördünde yok
Sen ne biçim Anteplisin
İflah olmaz çeletsin sen
En yaramaz veletsin sen
Kavun değil keleksin sen
Sen ne biçim Anteplisin
Çok ileri gittin deme
Bundan böyle bir halt yeme
Hakkını da helal eyle
Sen ne biçim Anteplisin
